ഒരു നുറുങ്ങ്

ഇന്ധനവില വര്‍ദ്ധനക്കെതിരെ ഒരു ഡബ്ള് ക്ളിക്ക്..!

2011-06-21T00:55:00.000-07:00

ജീവിതഭാരം

2011-05-25T01:20:00.000-07:00

.

2011-05-10T00:59:00.000-07:00

“വര തന്നെ ജീവിതം“

2010-12-24T07:20:00.000-08:00

ഇവിടെ ഒരാള്‍ ജീവിതം വരച്ച് കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു..! തന്‍റെ കൊച്ചുമുറിയുടെ നാലു ചുവരുകള്‍ക്കുള്ളിലൊതുങ്ങി,കിളിവാതിലിലൂടെ താന്‍ നിത്യവും കണ്ട്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പക്ഷികളും കുരുവികളും വൃക്ഷത്തലപ്പുകളും ആകാശക്കീറുകളുമൊക്കെ...അങ്ങിനെ ഒരുപാട് പ്രകൃതിദൃശ്യങ്ങള്‍ തന്‍റെ കേന് വാസില്‍ പിറക്കുന്നു. എന്നാലൊ,പിറന്ന് വീഴുന്ന ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് കലയുടെ അതിസൂക്ഷ്മമായ വിവിധഭാവങ്ങളും സൂക്ഷ്മതലങ്ങളും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നവയും.സര്‍ഗശക്തിയുടെ കരുത്തില്‍ തന്‍റെ ദുര്‍ബലമായ കരങ്ങള്‍ കൊണ്ട് പൊരുതുകയാണവന്‍..! ചിത്രകലയില്‍ തന്‍റേത് മാത്രമായ നൂതനമാര്‍ഗം വെട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു ഈ ചെറുപ്പക്കാരന്‍.

ചിത്രകലയുടെ പാരമ്പര്യ രീതികളെ തിരസ്കരിച്ച ഈ കലാകാരന്‍,ബ്രഷിനും പെയിന്‍റിനും പകരം ബോള്‍പേനകളെ ആശ്രയിക്കുന്നു.കാരണം ബ്രഷുകള്ക്കൊപ്പം കയ്യും വിരലുകളും യഥാവിധി ചലിപ്പിക്കാനുള്ള ശേഷിയില്ല...!! അതുകൊണ്ടവന്‍ വിരലുകള്‍ക്കിടയില്‍ ബോള്‍പെന്‍ തിരുകിവെച്ച് വരക്കാനുള്ള അദമ്യമോഹം പൂവണിയിക്കുന്നു.പേനയുടെ ചെറുസുഷിരത്തിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന നേര്‍ത്ത രേഖകള്‍ പരസ്പരം ചേരുമ്പോള്‍ അതൊരു മഹാവിസ്മയമായിത്തീരുന്നു.തന്‍റെ ആദ്യചിത്രം മുഴുമിക്കാനായത് മൂന്നര മാസത്തെ ശ്രമത്തിനൊടുവില്‍.പിന്നീട്,തിരിഞ്ഞുനോക്കേണ്ടിവന്നില്ല.തന്‍റെ ദുര്‍ബലമായ ശരീരം മുഴുവന് വരയുടെ ലഹരിയില്‍ കോരിത്തരിക്കുന്ന പോലെ...ശരീരത്തിന്‍റേയും മനസ്സിന്‍റേയും വേദനകളെ ഒരുപോലെ മറക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ലഹരി..താന്‍ വരക്കാനായി ബോള്‍പെന്‍ തെരഞ്ഞെടുത്തതിന്‍റെ രഹസ്യം സുരേന്ദ്രന്‍ തന്നെ വ്യക്തമാക്കുന്നതിങ്ങനെ:“ബോള്‍പെന്‍ കൊണ്ട് ഒരു ചിത്രം മുഴുമിക്കാന്‍ മാസങ്ങള്‍ വേണ്ടിവരും..ഞാനതില്‍ പൂര്‍ണമായും മുഴുകും,അത്രയും നാളുകള്‍ എന്‍റെ ശാരീരികവേദനകളും മാനസീകപ്രയാസങ്ങളും സ്വയം മറന്നിരിക്കും...!!”

20വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ഒമ്പതാം ക്ളാസ്സില്‍ പഠിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുംപ്പോളാണ്‍ സുരേന്ദ്രന്റ്റെ കാലുകളിടറിത്തുടങ്ങുന്നത്.പുസ്തകസഞ്ചിയും തൂക്കി തുള്ളിച്ചാടി വീട്ടിലേക്ക് വരുന്ന വഴി,പിന്നില്‍ നിന്ന് ആരോ പിടിച്ച്തള്ളിയ പോലെ മുട്ടുകുത്തി വീണു.പിന്നെ ഇത്തരം വീഴ്ചകള്‍ തുടര്‍ന്നപ്പോള്‍ പലവിധഗ്ദ ഡോക്ടര്‍മാരുടെയും ചികിത്സ തേടി...അങ്ങിനെ ഈ അസുഖത്തിന്‍ ചികിത്സ നടത്തുന്നതിനിടയില്‍ പത്താം ക്ളാസ്സ് പരീക്ഷ അടുത്ത ഒരുനാളില്‍ മറ്റോരു രോഗം അവനെ മുച്ചൂടും കീഴ്പെടുത്തി....ഡിഫ്തീരിയ !! ശരീരം പറ്റെ തളര്‍ന്നു,രണ്ട് വര്‍ഷത്തോളം ആശുപത്രിയിലും വീട്ടിലുമായി ഒരേ കിടപ്പ്,ഏറെ സങ്കടം വിദ്യഭ്യാസം നിലച്ചതിലാണ്‍.ഒരുതുള്ളിവെള്ളം പോലും തൊണ്ടവഴി ഇറക്കാനാവാതെ മൂക്കില്‍ കുഴലിട്ട ആ കിടപ്പ് ഭീകരമായിരുന്നു.ഒടുവില്‍ ഇനിയൊരു ചികിത്സയുമില്ല,എന്ന കാര്യത്തില്‍ വൈദ്യശാസ്ത്രം ഈ അസുഖത്തിനൊരു പേര്‍ മാത്രം പറഞ്ഞൊഴിഞ്ഞു..!!“സ്പൈനല്‍ മസ്കുലറ് അട്രോഫി”..കേള്‍ക്കാന്‍ എന്തൊരു സുന്ദരന്‍ പേര്‍...!

ഈ ദുരിതക്കയത്തില് മുങ്ങിത്താഴ്ന്ന് തുടങ്ങിയ സുരേന്ദ്രന് പിന്നീടൊരിക്കലും
താനകപ്പെട്ട ചുഴിയില്നിന്നും മോചനം ലഭിച്ചില്ല.കഴിഞ്ഞ് പോയ നാളുകളിലെ തന്റെ സുന്ദരസ്മരണകള് അയവിറക്കിയ സുരേന്ദ്രന്റെ ദു:ഖമൊഴികളിങ്ങനെ :“സ്കൂളില് ഞാന് കലാ-കായിക രംഗങ്ങളിലെ നിറ സാന്നിദ്ധ്യമായിരുന്നു…ചിത്രരചന,ക്ളേമോഡലിംഗ്, ഹാറ്ഡ് ബോഡ് ഡിസൈനിംഗ് തുടങ്ങിയ ഒട്ടുമിക്ക ഇനങ്ങളില് മത്സരിക്കുകയും ഒന്നാം സ്ഥാനം കരസ്ഥമാക്കുകയും ഒരുപാട് സമ്മാനങ്ങള് വാരിക്കൂട്ടുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.നാടത്തിലെ അഭിനേതാക്കള്ക്ക് മേക്കപ്പ് ചെയ്ത് കൊടുക്കലായിരുന്നു പ്രധാന ഹോബി.‘സംഘചേതന’ എന്ന നാടക ട്രൂപ്പിലെ അംഗമായിരുന്നു.എന്റെ ഈ അസുഖാവസ്ഥയില് എന്നെ ഏറെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന തീവ്രദു:ഖം,എന്റെ കൂട്ടുകാരൊക്കെ കൈവിട്ട്പോയി എന്നതത്രേ….”

എല്ലാവിധ വേദനകളോടും,കടുത്ത ദു:ഖങ്ങളോടും ഒറ്റപ്പെടലിനോടും വിടപറയാന് ഒടുവില് കണ്ടെത്തിയ ബോള്പെന്നുകളുടെ കൂട്ട് അനുഗ്രഹമായി അനുഭവിക്കാനാവുന്നു അവന്.പതിനഞ്ച് വര്ഷമായി സുരേന്ദ്രന് അങ്ങിനെ നിരന്തരം വരച്ച് കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.മൂന്ന് കൊല്ലം മുമ്പാണ് ഈയുള്ളവന് സുരേന്ദ്രനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്.കണ്ണൂര് ടൌണ് ഹാളില് “ശരീരം തളര്ന്ന സുരേന്ദ്രന്റെ ചിത്രപ്രദര്ശനം തുടങ്ങി”യെന്ന പത്രവാര്ത്ത ശ്രദ്ധയില് പെട്ടയുടന് എന്റെ വീല്ചെയര് അങ്ങോട്ട് ഉരുളുകയായിരുന്നല്ലൊ.ചെന്നു…കണ്ടു,അങ്ങിനെ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളായിതീര്ന്നു ഞങ്ങള്.!!

നല്ല മൊഞ്ചുള്ളൊരു യുവകോമളന് ചക്രക്കസേരയില് ചുരുണ്ട്കൂടിയങ്ങിനെ ഇരിക്കുന്നു. എന്നാല്,ഒരു മഹാവിസ്മയം പോലെ,താന് വരച്ച ചിത്രങ്ങള് വിവിധവര്ണങ്ങളിലും സങ്കല്പങ്ങളിലും ഭാവങ്ങളിലും ടൌണ്ഹാളിന്റെ ചുമരുകളില് പുഞ്ചിരിയോടെ തൂങ്ങിയാടൂന്നു…! അന്നദ്ദേഹം 40 ഓളം ചിത്രങ്ങളാണ് പ്രദര്ശിപ്പിച്ചത്.

സുരേന്ദ്രനിപ്പോള് തിരക്കിലാണ്,യാത്രാതിരക്കിലാണിപ്പോള്…..തന്റെ ചിത്രങ്ങളുമായി നാട് ചുറ്റുന്നു.കോഴിക്കോട്,ബംഗ്ലൂരു ചെന്നൈ,മുംബൈ എന്നിവിടങ്ങളിലൊക്കെ പ്രദര്ശനം നടന്നു.ഇതിലേറ്റവും ഹൃദ്യമായ അനുഭവം ലഭ്യമായത്,മുംബൈയിലെ “ജഹാംഗീര് ആര്ട്ട് ഗാലറിയിലെ”പ്രദര്ശനതിനിടയിലാണ്.ഈ പ്രദര്ശനത്തിലാണ് തന്റെ ഒരു പാട് രചനകള് മോശമല്ലാത്ത വിലക്ക് വിറ്റുപോയതും.കൂടാതെ മുംബൈയിലെ അസിസ്റ്റെന്റ് കമ്മീഷണര് പ്രത്യേകതാല്പര്യമെടുത്തിന്റെ ഫലമായി ഒരുമാസത്തിലേറെ അവിടുത്തെ വലിയൊരു ആശുപത്രിയില് ചികിത്സയും ലഭ്യമായിട്ടുണ്ട്.

ഇടക്ക് തന്റെ രചനാവൈഭവത്തിന് അംഗീകാരമായി “കേസരി കിയാഫ്” പുരസ്ക്കാരവും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.കോഴിക്കോട് നടത്തപ്പെട്ട ആ ചടങ്ങില് അവാര്ഡ് ഏറ്റുവാങ്ങിയത് ശ്രീ:വീരേന്ദ്രകുമാറില് നിന്നായിരുന്നു.സുരേന്ദ്രന്റെ ഉപജീവനം ചിത്രങ്ങള് വിറ്റുകിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ട്മാത്രമാണെന്ന് നാമറിയുക.തന്റെ വരയുടെ സുപ്രധാന ലക്ഷ്യം ആര്ക്കും ഒട്ടും ഭാരമാവാതെ ജീവിതമാര്ഗം കണ്ടെത്തുക എന്നത് തന്നെയാണ്.ജീവിതത്തെ ഏറെ സ്നേഹിക്കുമ്പോഴും,ചിത്രരചനയിലൂടെ തനിക്കിനിയും ഔന്നത്യത്തിലേക്ക് ഉയരേണ്ടതുണ്ടതുണ്ടെന്നും അതിന് നിതാന്തപരിശ്രമമാണാവശ്യമെന്നും ഉറപ്പിച്ച്കൊണ്ട് മുന്നേറുകയാണവന്.
അതുകൊണ്ട് സുരേന്ദ്രന് കണ്ണൂര് ചേലേരിയിലെ പഴയ വീട്ടിലെ കൊച്ചു മുറ്യിലിരുന്ന് നീലയും,ചുവപ്പ്പും പച്ചയും കറുപ്പും മഷിനിറമുള്ള ബോള്പെന്ന് കൊണ്ട് ജീവിതം വരച്ച് തീര്ക്കുകയാണ്….ഒരു വാശി പോലെ..സദാ പ്രയത്നത്തിലാണ്..! തന്റെ തളര്ന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വിരലുകള് തീര്ത്തും നിശ്ചലമാകുന്നത് വരേ,അതില് പേന തിരുകി പ്പിടിക്കാന് ശേഷിയുള്ളടുത്തോളം കാലം താനീ വര അക്ഷീണം തുടരും എന്ന ദൃഡനിശ്ചയത്തിലാണ് സുരേന്ദ്രന്.ദുര്ബലമായ ആ വിരല്ക്കൊടികള് ഇനിയുമൊരുപാട് കാലം അനുസ്യൂതം ചലനാത്മകമായി നിലനില്ക്കുകയും, ശക്തമായ ഒരു തിരിച്ച് വരവ് തന്റെ ആരോഗ്യത്തിലുണ്ടാവാനും നമുക്ക് ആശിക്കാം,ആശംസിക്കാം പ്രാര്ഥിക്കാം….

(സുരേന്ദ്രനില് നിന്ന് ചിത്രങ്ങള് വാങ്ങാന് താല്പര്യമുള്ളവര്ക്ക്,ബന്ധപ്പെടാം..ആവശ്യക്കാരുടെ താല്പര്യവും പ്രമേയവുമനുസരിച്ച ചിത്രങ്ങള്‍ വരച്ച് നല്‍കും.)

C.V.SURENDRAN
ARTIST
KANNADIPARAMBA (PO)
KANNUR (DT) PIN 670604

PHONE : 9895 361 684
Email : suran33@gmail.com/

ഈദ് ആശംസകള്‍

2010-09-08T20:26:00.000-07:00

മുലയൂട്ടല്‍ വാരം

2010-08-04T18:21:00.000-07:00

ആഗസ്റ്റ് 1മുതല്‍ 7 വരെ ലോകാരോഗ്യ സംഘടന മുലയൂട്ടല്‍ വാരത്തിനായി ആഹ്വാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു..
മുലയൂട്ടലിന്‍റെ മാഹാത്മ്യം അമ്മമാരെ ബൊദ്ധ്യപ്പെടുത്തുക എന്നാണ്‍ ഇതുകൊണ്ട് ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത്.
കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്,മുലയൂട്ടലിന്‍ വളരെ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.പിഞ്ചോമനകളുടെ
ആരോഗ്യത്തിനും നിലനില്പിനും,പോഷകാഹാരത്തിന്‍റെലഭ്യതക്കും അനിവാര്യമാണ്‍ മുലയൂട്ടല്‍.എന്നാല്‍
ലോകത്ത് പിറന്ന് വീഴുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം ഈ സൌഭാഗ്യം സുലഭമായി നുകരാനാവുന്നുണ്ടോ
എന്ന് ഒരുവേള നാം ചിന്തിക്കാറുണ്ടോ...?

ആധുനിക സമൂഹത്തിലെ നല്ലൊരു വിഭാഗം അമ്മമാരും പരിഷ്കാരത്തിന്‍റെയും സൌന്ദര്യഭ്രമത്തിന്‍റെയും
പേരില്‍ കുഞ്ഞുങ്ങളെ മുലയൂട്ടുന്നതില്‍ നിന്നും മുഖംതിരിക്കുന്നു എന്ന് പലരും പരാതിപ്പെടുന്നു!
മുലപ്പാലിന്‍റെ അഭാവത്തില്‍ സംഭവിക്കുന്ന പോഷണക്കുറവിനാലുണ്ടാവുന്ന ശിഷുമരണത്തിന്‍റെ
ആധിക്യം ഭീകരമാണെന്ന് ലോകാരോഗ്യസംഘടന കണക്ക് നിരത്തിയിട്ടും സമൂഹങ്ങളില്‍
കാര്യമായ മാറ്റങ്ങള്‍ ഈ വിഷയത്തിലുണ്ടാവുന്നില്ലെന്ന് അവര്‍ പരാതിപ്പെടുന്നു !!
നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് തന്നെ ഇങ്ങിനെ അകാലത്തില്‍ കൊഴിഞ്ഞു പോകുന്നവരുടെ എണ്ണം ലക്ഷങ്ങളാണ്‍!
പ്രതിവര്‍ഷം പതിനനഞ്ച് ലക്ഷത്തിലധികം പിഞ്ചോമനകള്‍ ഇങ്ങിനെ കണ്ണടയുന്നുണ്ടത്രെ...

യഥാര്‍ഥത്തില്‍ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഒരുപാട് രോഗങ്ങളില്‍ നിന്നും പ്രതിരോധിച്ചു നിര്‍ത്തുന്ന,രണ്ട് വയസ്സ് വരെ
കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കാവശ്യമായ ഊര്ജ്ജത്തിന്‍റെയും പോഷകങ്ങളുടെയും അതുല്യമായ കലവറയാണ്‍ പ്രകൃതി
ദത്തമായി മാതാവ് ചുരത്തുന്ന ഈ അമൃത്.വിവിധതരം രോഗങ്ങളായ,ആസ്തമ എക്സിമ അലര്‍ജി
എന്നിവയെ തടയുന്നതോടൊപ്പം മുഖസൌന്ദര്യം,ശരീരരൂപഭംഗി എന്നിവ ചിട്ടപ്പെടുത്തുകയും
ഐ ക്യു ഉയര്‍ത്തുകയും ചെയ്യുന്നതില്‍ സുപ്രധാനപങ്ക് വഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു ഈ പാനീയം.
ഇതിലുപരി ശാരീരികാരോഗ്യത്തെക്കാള്‍ മാനസീകമായ പക്വതയും മുലപ്പാല്‍ നല്‍കുന്നു കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക്.
പുതു ലോകത്തെ സംഘര്‍ഷഭരിതമായ മാനസീകാവസ്ഥയും,മുതിരന്ന മനുഷ്യര്‍ വരെ മാനസീക
പിരിമുറുക്കത്തിലും വിഷാദം പോലുള്ള മാനസീകാസുഖങ്ങളും പേറിനടക്കുന്നത് കാണുമ്പോള്‍
ഡോക്ടര്‍മാര്‍ അതിന്‍ കാരണമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് കുഞ്ഞുന്നാളിലെ മുലയൂട്ടലില്‍ സംഭവിച്ച്
പോവുന്ന പിഴവിലേക്കാണ്‍ !

ടിന്നിലടച്ച ഇന്‍സ്റ്റന്‍റ് മില്‍ക് നല്‍കി കുഞ്ഞുങ്ങളെ അനാരോഗ്യമുള്ളവരാക്കണോ,അല്ല പ്രകൃതി
ദത്തമായ മുലപ്പാലൂട്ടി ആരോഗ്യദൃഡഗാത്രരാക്കി വളരാന്‍ അനുവദിക്കണമോ എന്നാണ്‍ ഈ
മുലയൂട്ടല്‍ വാരം നമ്മോട് ചോദിക്കുന്നത്..

എന്‍റെ വീട്ടില്‍ പെറ്റു വളരുന്ന ഈ പൂച്ചക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ നോക്കൂ ! എന്തൊരു സന്തോഷമാണ്
അവ നുകരുന്നത്..ഈ കുറുഞ്ഞികള്‍ അമ്മിഞ്ഞ നുകരുമ്പോള്‍,അമ്മയും കുഞ്ഞുങ്ങളുമൊക്കെ
കണ്ണടച്ചു വെക്കുന്നല്ലോ..അവാച്യമായ എന്തോ ഒരു നിരവൃതിയിലായിരിക്കുമല്ലേ അവ....

തോല്‍ക്കാന്‍ മനസ്സില്ല...!

2010-07-31T05:10:00.000-07:00

കണ്ണൂര്‍ നഗരത്തിന്‍റെ ബഹളത്തില്‍ നിന്നൊക്കെ ഒഴിഞ്ഞുമാറി നില്‍ക്കുന്ന കണ്ണാടിപ്പറമ്പ്
എന്ന കൊച്ചുഗ്രാമം.ജീവിതം കരുപ്പിടിപ്പിക്കാന്‍ പ്രതീക്ഷയോടെ ഉത്സാഹിക്കുന്ന
പത്തൊമ്പത്കാരന്‍ നാണം കുണുങ്ങിപ്പയ്യന്‍,തനി നാട്ടിന്‍പുറത്ത് കാരന്‍-അഷ്റഫ്.
പഠനം നിലച്ചതില്‍ പിന്നെ അല്ലറചില്ലറ ജോലികളൊക്കെ ചെയ്ത് ജീവിതം മുന്നോട്ട്
കൊണ്ട്പോവുമ്പോഴാണ്‍ ആകസ്മികമായി ദുരന്തം ഏറ്റുവാങ്ങേണ്ടി വന്നത്.അഷ്റഫിന്‍റെ
മാത്രമല്ല,ഒരു കുടുംബത്തിന്‍റെ തന്നെ നട്ടെല്ലാണ്‍ അതോടെ തകര്‍ന്നത് !

ഒരു സാധാരണ സായാഹ്നം.വീട്ടിലെത്താനിനി ഏതാനും കാലടികള്‍ കൂടിയേ ബാക്കിയുള്ളു.
അയല്പക്കത്തെ അമ്മയെ കണ്ട് ഒന്ന് കുശലം പറഞ്ഞു പിരിയാന്‍ നേരം,അവരാവശ്യപ്പെട്ട
പ്രകാരം ഉണങ്ങിവീഴാറായ തെങ്ങോല വലിച്ചിടാനായി ഉയരം കുറഞ്ഞ ഭിത്തിയില്‍ കയറി
ഓലത്തുമ്പത്ത് കൈചേര്‍ത്തുപിടിച്ച് വലിച്ചത് മാത്രം അഷ്റഫ് ഓര്‍ക്കുന്നു !

പിന്നെ,ഓര്‍മ്മ തിരിച്ച്‍വരുന്നേരം അഷ്റഫ് കണ്ണൂര്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ആശുപത്രിയിലെ
തീവ്രപരിചരണ വിഭാഗത്തിലെ കട്ടിലില്‍ തളര്‍ന്ന് കിടക്കുന്നു ! മൂന്ന് ദിവസത്തിന്‍ ശേഷം
വിദഗ്ദ്ധചികിത്സക്കായി മണിപ്പാല് കസ്തുര്‍ഭാ മെഡിക്കല്‍ കോളെജിലും...മൂന്നു മാസം
അവിടെ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു കാര്യം ബോദ്ധ്യമായി : ഇനിയൊരിക്കലുമവന്‍ നേരെയൊന്ന്
എഴുന്നേറ്റ്നില്‍ക്കാനോ പഴയത്പോലെ ഓടിച്ചാടി നടക്കാനോ സാദ്ധ്യമാവില്ലെന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം!

അവിടെ അഷ്റഫിന്‍ പ്രിയങ്കരനായ ഒരു മലയാളി ഡോക്ടറുണ്ട്.കൊച്ചിക്കാരനായ ചാക്കോ.
ആ നല്ലവനായ ഡോക്ടരെക്കുറിച്ചോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ അവന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ക്ക് തിളക്കമേറും,മുഖം
കൂടുതല്‍ പ്രശോഭിതമാവും ! അങ്ങിനെ ഒരുപാടോര്‍മ്മകള്‍ ഈ നാല്പതാമത്തെ വയസ്സിലും
അഷ്റഫ് കൊണ്ടുനടക്കുന്നു..വേസ്റ്റ് ബെല്‍റ്റിന്‍റെ സപ്പോര്‍ട്ടില്‍ ആദ്യമായി പിടിച്ചിരുത്തിയത്
ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞ് ട്വില്‍റ്റ് ടേബളില്‍ ശരീരമാകെ വരിഞ്ഞുകെട്ടി പയ്യെപ്പയ്യെ നേരെ
നിര്‍ത്തിയത്,അങ്ങിനെ മെല്ലെ വീല്‍ചെയറിലേക്ക് ഇരുത്തിയതുമൊക്കെ..അത്രയുമായപ്പോള്‍
വീല്‍ചെയറിലിരുന്ന് മണിപ്പാല്‍ കോളെജിന്‍റെ പൂമുറ്റവും തെളിഞ്ഞ ആകാശവും വൃക്ഷങ്ങളും
കണ്ടപ്പോള് ,വീല്‍ചെയറിനൊപ്പം ക്രമാനുഗതമായി തന്റ്റെ ജീവിതവും ചലിച്ചുതുടങ്ങിയെന്ന്
തോന്നി.ഭൂമിയുടെ കവാടത്തിലെത്തിയ പ്രതീതി !

സ്ട്രെച്ചറില്‍ കിടന്ന്കൊണ്ട്പോയ അഷ്റഫങ്ങിനെ നാലുമാസത്തിന്‍ ശേഷം വാഹനത്തില്‍
ഇരുന്ന്കൊണ്ട് വീട്ടിലെത്തി.തന്‍റെ ആഗമനം കാത്തിരിക്കുന്ന പ്രിയമാതാവ്,കടുത്ത ദു:ഖം
കടിച്ചിറക്കി അയല്പക്കത്തെ അമ്മ,കൊച്ചുപെങ്ങള്‍..തനിക്കിനി നടക്കാനാവില്ലെന്ന സത്യം
അവരെയൊന്നും അറിയിച്ചിരുന്നില്ലാ,ഒന്ന് രണ്ടാഴ്ചകൊണ്ട് ശരിയാവുമെന്നാണല്ലൊ അവനും
ആദ്യഘട്ടത്തില്‍ കരുതിയിരുന്നത് !

ആശുപത്രിയിലെ ചികിത്സാവേളയില്‍ കടന്ന് വരാതിരുന്ന ഒരുപാട് വേവലാതികളും
പ്രയാസങ്ങളും,വീട്ടിലെത്തിയ അഷ്റഫിനെ സദാ അലട്ടിത്തുടങ്ങി.ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള
കടുത്ത ആശങ്കയും വഴിമുട്ടിനില്‍ക്കുന്ന ജീവിതപ്രതിസന്ധിയും തന്നെ തുറിച്ച്നോക്കുന്നു.
എന്തൊക്കെയോ തന്‍റെ മുമ്പില്‍ ഉരുണ്ട് കൂടുന്നു..ഒരു കെട്ടുപിണച്ചില്‍,ഇരുട്ടും വെളിച്ചവും
തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയുന്നില്ല..എന്തൊക്കെയോ ഒരു മരവിപ്പ്.കൊടുവാള്‍കൊണ്ട് വെട്ടി
മുറിച്ചാലും വേദനയെന്തെന്നറിയാതെ മരവിച്ച്പോയ അരക്ക്താഴെ എവിടെയൊക്കെയോ
കടുത്ത നീറ്റല്‍ ! കാല്പാദങ്ങളിലൂടെ അരക്കെട്ടുകളിലേക്ക് ശക്തമായ വിങ്ങലും പൊള്ളലും
ഇരച്ചുകയറുന്നു..ഒരുവേള തന്‍റെ മനസ്സും മരവിച്ചേക്കുമോ....?

നാളുകള്‍ എണ്ണാന്‍ തുടങ്ങി,നിമിഷങ്ങള്‍ക്ക് ദൈര്‍ഘ്യമേറുന്നു.മണിക്കൂറുകളും നാളുകളും
ആഴ്ചകളും ഇഴയുന്നു.ജീവിതത്തിന്‍ വിഷമങ്ങളുടേതായ ഒരേ താളം.എപ്പോഴും ജീവിതം
ഇനിയെങ്ങിനെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുമെന്ന ചിന്തമാത്രം! കായികാദ്ധ്വാനപ്രധാനമായ
ഏത് തരം ജോലികളും നിശ്പ്രയാസം ചെയ്തിരുന്ന തനിക്ക് നേരാം വണ്ണം ഇരിക്കാന്‍
പോലുമാവാതെ എന്ത് ചെയ്യാനാവുമിനി..? അപ്പോഴാണ്‍ മുമ്പൊരു രസത്തിന്‍ വേണ്ടി
പഠിച്ച്പോയ ബീഡിനിര്‍മാണം എന്ത്കൊണ്ടാവില്ല എന്ന ചിന്ത വരുന്നത്.ഉമ്മയോട്
ഈ ബീഡിക്കാര്യം പറയേണ്ടതാമസം,ബീഡിക്കമ്പനിയില്‍ ചെന്ന് അതിന്‍റെ ചേരുവകള്‍
സംഘടിപ്പിച്ചു.ഒന്നിനും വയ്യാത്ത അഷ്റഫ് ചുമരില്‍ ചാരിയിരുന്ന് ബീഡിയില മുറിക്കാന്‍
ശ്രമിച്ചു തുടങ്ങി..അങ്ങിനെ നിരന്തരപരിശ്രമത്തിനൊടുവില്‍ ഈ പ്രക്രിയ വിജയംകണ്ടു.
അഷ്റഫും ഉമ്മയും കൊച്ചുപെങ്ങളും കൂടി ദിനേന 40 രൂപ കൂലിയിനത്തില്‍ തുടങ്ങി
നാളുകള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും,ദിനേന 200 രൂപവരെയായി ഉയര്‍ന്നു.

ജീവിതം ചെറിയ രീതിയില്‍ പച്ചപിടിച്ചു തുടങ്ങി.ഇപ്പോള്‍ വീല്‍ചെയറിന്‍റെ കറക്കത്തിലും
ഒരു താളം അനുഭവിക്കാനാവുന്നു അഷ്റഫിന്‍.എന്നാലും മുഷിപ്പുണ്ടാക്കുന്ന ഈ ബീഡി
നിര്മാണം വിട്ട് മറ്റു വല്ലവരുമാന മാര്‍ഗ്ഗവും കണ്ടെത്താനാവുമോ എന്ന ചിന്തയാണ്‍
അഷ്റഫിന്‍റെ മനസ്സ് നിറയെ.ഒരുപാട് സാദ്ധ്യതകള്‍ ഉണ്ട് എങ്കിലും അതിനുള്ള
മുടക്ക്മുതലില്ലാ എന്നതാണല്ലൊ തന്നെ അലട്ടുന്ന വിഷയം.

പലപ്പോഴും അഷ്റഫ് ഫോണിലെന്നോട് ഈ കാര്യത്തെക്കുറിച്ചൊക്കെ സംസാരിക്കും.
അങ്ങിനെയാണ്‍ 'കോഴിവളര്ത്തല്‍ 'തുടങ്ങാനുള്ള സാദ്ധ്യതയെക്കുറിച്ച ചിന്ത ഞങ്ങള്‍
പങ്ക് വെക്കുന്നത്.ആദ്യ ശ്രമമെന്ന നിലക്ക് പെങ്ങള്‍ കണ്ണൂര്‍ മുണ്ടയാട് കോഴിവളര്‍ത്തല്‍
കേന്ദ്രത്തില്‍ പരിശീലനം നേടുകയും,തുടര്‍ന്ന് വളരെ ചെറിയ രീതിയില്‍ കോഴികളെ
വളര്‍ത്തി തുടങ്ങുകയുമായിരുന്നു.ക്രമേണ നല്ലരീതിയില്‍ ഈ കൂട്ടായ പരിശ്രമം വിജയം
കണ്ടുതുടങ്ങി.ഇപ്പോള്‍ അഷ്റഫ് വീല്‍ചെയറിലിരുന്ന് കൊണ്ട്തന്നെ ഈ തൊഴില്‍
നന്നായി മാനെജ് ചെയ്യുന്നു.വീട്ട്മുറ്റത്ത് സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന ഷെഡ് ഇപ്പോള്‍ ഒന്ന് കൂടി
വിപുലീകരിച്ചു.അതിലിപ്പോള്‍ നിറയെ കോഴികളും അവയുടെ നിലക്കാത്ത
കോലാഹലങ്ങളുമാണ്‍ !

ഇപ്പോള്‍ സ്ഥിരമായി ചില കച്ചവടക്കാര്‍ക്ക് കോഴികളെ വിതരണം ചെയ്യാനാവുന്നുണ്ട്.
കോഴിത്തീറ്റയുടെ കവിഞ്ഞവിലയും മറ്റുചിലവുകളുമൊക്കെ കൂടുന്നതിനാലും കച്ചവടത്തില്‍
ഇടയ്ക്കൊക്കെ ലാഭം കുറഞ്ഞ്പോവുന്നെങ്കിലും അഷ്റഫ് ഇപ്പോള്‍ സംതൃപ്തിയോടെ
ജീവിക്കുന്നു,പരാതികളൊ പരാധീനതകളൊ ഒന്നുമില്ലാതെ !

കണ്ണൂര്‍ക്കാരായ ചില പ്രവാസി കുടുംബിനികളെ നന്ദിപൂര്‍വം സ്മരിക്കാതെ ഈ കുറിപ്പ്
അവസാനിപ്പിക്കാനെനിക്കാവില്ല.അബുദാബിയില്‍ വീട്ടമ്മമാരായി കഴിയുന്ന മഹതികളാണ്‍
അവര്‍.സ്കൂള്‍ അവുധിക്ക് നാട്ടിലെത്തിയപ്പോള് അവര്‍ ഈയുള്ളവനോട്,നട്ടെല്ലിന്‍ ക്ഷതം
സംഭവിച്ച് ജീവിക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവരുടെ ചികിത്സക്കും പുനരധിവാസത്തിനുമായി കുറച്ച്
സംഖ്യ കയ്യിലിരിപ്പുണ്ടെന്നറിയിച്ചു.ഈ മാന്യവനിതകളുടെ സഹായസഹകരണമാണ്‍
അഷ്റഫിനും കുടുംബത്തിനും ഉപജീവനത്തിന്‍ നിമിത്തമായത് !

അഷ്റഫിന്‍ ഇപ്പോള്‍ വലിയ മോഹങ്ങളൊന്നുമില്ല.പഴയ വീടൊക്കെ പുതുക്കിപ്പണിതു.
എന്നാലൊരു മോഹം കൂടിയുണ്ടെന്ന് അവന്‍റെ മനസ്സറിയുന്ന ഈ നുറുങ്ങിനറിയാം.
അവനെ നന്നായി സ്നേഹിക്കാനും,സേവിക്കാനും കഴിയുന്ന ഒരു തുണയെ കൂടി ലഭിക്കണം
എന്നാണ്‍ അവന്‍റെ വൃദ്ധമാതാവിനേയും സുഹൃത്തുക്കളേയും പോലെ ഈ ഒരു നുറുങ്ങിന്‍റേയും
മോഹം ! അതും വൈകാതെ സാദ്ധ്യമാവുമെന്ന് എനിക്കുറപ്പുണ്ട്,നിങ്ങളുടേയൊക്കെ
മനസ്സറിഞ്ഞ പ്രാര്‍ഥനയുണ്ടാവുമെന്ന ഉറപ്പാണത്!!!

ജീവിക്കാന്‍ കൊതിയോടെ...

2010-04-10T01:46:00.000-07:00

“ഹലോ....രാജേഷ്, നമസ്കാരം...സുഖമാണല്ലോ....ഞാന്‍ ഹാറൂണ്‍,കണ്ണൂരിന്നാ വിളിക്കണത്” രാജേഷ് : ഈ നമ്പറെങ്ങിനാ ലഭിച്ചേ...ആരാത് തന്നേ....?

ഞാന്‍ : കോട്ടയത്തെ , നിന്നെ പരിചയമുള്ള പാലിയേറ്റീവ് വളന്‍റിയറാ എനിക്കീ നമ്പര്‍ തന്നേ... എന്തൊക്കെയാ വിശേഷങ്ങള്‍...

രാജേഷ് : എന്നാ വിളിച്ചേ....കാര്യമെന്താണെന്ന്, പെട്ടെന്ന് പറയ്....

ഞാന്‍ : വല്ല,തിരക്കിലുമാണോ രാജേഷ്...ഞാനും നിന്നെപ്പോലെ കിടപ്പിലാ...നാലു വര്‍ഷമായി കിടപ്പിലായിട്ട്. (പുതുതായി പരിചയപ്പെടുന്നവരോട്,എന്‍റെ അവസ്ഥ സാധാരണ മറച്ചു വെക്കാറാണ് പതിവ്)

രാജേഷ് : അവിടെ ചുമ്മാ കിടന്നാ പോരായോ,എന്നാ വിളിച്ചേ.. പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് തീര്‍ക്ക്, ഞാനിത്തിരി തിരക്കിലാ, പണിയുണ്ട്....

രാജേഷിന്‍റെ മുന്നില്‍ ഉത്തരം മുട്ടിയ ഞാന്‍ ഒരു നിമിഷം അന്തം വിട്ടുപോയി...“രാജേഷിപ്പോള്‍ നല്ല മൂഡിലല്ലാന്നാ തോന്നണേ, നിങ്ങളൊരു കാര്യം ചെയ്...ഈ നമ്പര്‍ സേവ് ചെയ്യൂ. എപ്പോഴെങ്കിലും വിളിക്കണംന്ന് തോന്നുമ്പോ ഒരു മിസ്സിട്ടേക്ക്... ഇത് രാജേഷിനുള്ള ഒരു സ്പെഷല്‍ ഓഫറാണെന്ന് കരുതാം...” ഇത്രയും പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ ഫോണ്‍ ഡിസ്ക്കണക്റ്റ് ചെയ്തു.

ഇതു ഹാറൂണ്‍ എന്ന ഞാനും,രാജേഷും തമ്മിലുള്ള ഒന്നാമത്തെ ടെലിഫോണ്‍ സംഭാഷണം.

രാജേഷിന് പ്രായം 38, വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പെ മസ്ക്കുലര്‍ ഡിസ്റ്റ്രോഫി എന്ന രൊഗത്തിന് വഴിപ്പെട്ട് ശരീരം ഭാഗീകമായി തളര്‍ന്നു തുടങ്ങി.... ഇപ്പോള്‍ പൂര്‍ണ്ണമായി തളര്‍ന്നുപോയി...! അമ്മ ചെറുപ്പത്തിലേ വിടപറഞ്ഞു.. പിന്നെ ആകെയുള്ളത് പ്രായമേറിയ അച്ചന്‍, അദ്ദേഹമാണ് രാജേഷിന്‍റെയെല്ലാമെല്ലാം... കൂടെ അനുജനും ഭാര്യയുമുണ്ട്... പിന്നെ തന്നെ ചുമക്കുന്ന കട്ടിലും ചുമരിലെ കൊച്ചു ജാലകവും, അതിലെ വെളിപ്പെടുന്ന കുറച്ചു പച്ചപ്പുകളും ചെറിയൊരു ആകാശക്കീറുമായാല്‍ രാജേഷിന്‍റെ ചരിത്രം പൂര്‍ണമായി....!! ഞങ്ങളുടെ ആദ്യസംഭാഷണത്തിനു ശേഷം നാലാന്നാള്‍ രാജേഷിന്‍റെ മിസ്സ്ഡ് കാള്‍...ഉടന്‍ തിരിച്ചു വിളിച്ചു... “സാര്‍, എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം... അന്ന് വിളിച്ചപ്പൊ സാറിനോട് ഒരു മൂഡില്ലാതെയാ സംസാരിച്ചേ....”

ഞാന്‍ : ഹേയ് അതൊന്നും സാരമില്ലന്നേ, നമ്മളൊക്കെ മനുഷ്യരല്ലേ.... ഇതൊക്കെയാണല്ലൊ ജീവിതം. രാജേഷിനെന്താ അന്ന് തീരേ മൂഡില്ലാന്ന് പറയാന്‍ കാരണം..?

രാജേഷ് : സാറ് വിളിച്ച സമയം ഇവിടെ വീട്ടിലാരും ഇല്ലാരുന്ന്, ഒരുപാട് ദുഷിച്ച ചിന്തകള്‍ എന്‍റെ മനസ്സിന്‍റെ സന്തുലിതത്വം ചോര്‍ത്തിക്കളഞ്ഞു.... ഇങ്ങിനെ ഞാനെത്ര കാലം ജീവിക്കും... ഈ ജീവനങ്ങ് അവസാനിപ്പിച്ച് കളഞ്ഞേക്കാം എന്ന ഒരൊറ്റ ചിന്ത...ഒരു ഭാരമായി ഞാനെന്തിനു കാലം കഴിക്കണം...പക്ഷെ ആത്മഹത്യക്കുള്ള കഴിവു പോലുമില്ലല്ലൊ.... ഒരു തുണ്ട് ബ്ലേഡ് ലഭിച്ചെങ്കിലോന്ന് ആലോചിച്ച നേരം, അതും കയ്യെത്താവുന്ന അകലത്തിലുമല്ല...!! അന്നങ്ങിനെ വല്ല ദൌര്‍ബല്യവും സംഭവിച്ചുപോയെങ്കില്‍, ഇന്ന് ഞാനിങ്ങനെ നിങ്ങളുമായി സംസാരിക്കാന്‍ ബാക്കിയാവില്ലായിരുന്നു... ഇത് കേട്ട പാടെ സ്തബ്ദനായ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു : രാജേഷിന് അത്തരം ചിന്തകള്‍ ഇനിയും തോന്നിയേക്കുമോ..? “ഹേയ്,ഒരിക്കലുമില്ല...എനിക്കിപ്പോള്‍ ഒരു ‘ചേട്ടായി’യെ കിട്ടീല്ലേ...” അന്ന് ഞങ്ങള്‍ അര മണിക്കൂറിലേറെ സംസാരിച്ചു.പിന്നീട് പലപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ മുതുകിനെ ഞെരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഭാരങ്ങള്‍ ഫോണിലൂടെ ഇറക്കിവെച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും.പലപ്പോഴും വേദനകളും പ്രയാസങ്ങളും പങ്ക് വെക്കും. അവനു സമാശ്വാസം കിട്ടുവോളം ഞാനവ കേട്ട് കൊണ്ടിരിക്കും...പയ്യെപ്പയ്യെ അവന്‍ ഉന്മേഷവാനായിത്തുടങ്ങി, ഇടക്ക് ഞാന്‍ അവനെ പ്രകോപിപ്പിക്കും...“ നോക്കൂ,രാജേഷ്..നിനക്കൊരു ഇണയെ വേണ്ടേ..! നിനക്കാവശ്യമായ സേവനം ചെയ്യാനും,നിന്നെ സ്നേഹിക്കാനും കഴിയുന്ന ഒരിണയെ....!!” അവന്‍ രോഷത്തോടെ മൊഴിയും...“ ഈ ഉണക്കകമ്പ് പോലായ എന്നെയൊക്കെ ആര്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കാനാ..” നാളുകള്‍ കഴിഞ്ഞൊരു ദിവസം രാജേഷ്,തെല്ല് അങ്കലാപ്പോടെ എന്നോട് : “ചേട്ടായ്, പഴയ പത്രതാളില്‍ കണ്ട വിവാഹപരസ്യത്തിലെ ഒരു നമ്പറില്... ചുമ്മാതങ്ങ് വിളിച്ചേ... അവിടുത്തൊര് ചേച്ചിയാ ഫോണെടുത്തേ... അവര് നല്ല താല്പര്യത്തോടെയാ സംസാരിച്ചത്...ഞാനെന്‍റെ കിടപ്പിലായ അവസ്ഥയൊക്കെ തുറന്ന് പറഞ്ഞു..... അവരെന്നെ പരിഹസിച്ചു ചിരിക്കാരുന്നെന്ന് തോന്നി..... ഇത്തിരിനേരം കഴിഞ്ഞപ്പൊ, ആ ചേച്ചീടെ അനുജത്തി ‘മിനി’യെന്നെ വിളിക്കുന്നു....!! ഇക്കാ മിനിയെന്നോട് പറയാ “ഞാന്‍ നിങ്ങളെ സ്വീകരിക്കാന്‍ തയാറാണ് .......!!!!!” കേട്ടപാടെ ഞാന്‍ രാജേഷിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു : “രാജേഷ്,ഈ സൌഭാഗ്യം ഇരു കരങ്ങളും നീട്ടി സ്വീകരിക്കാം... ഇത് ദൈവം നിനക്കായി കനിഞ്ഞരുളിയതാ.” പുലിവാല് തുടങ്ങുന്നത് പിന്നീടാണ്,അവളുടെ വീട്ടുകാര്‍ക്കൊട്ടും സമ്മതമില്ല.മിനിയാണെങ്കില്‍ നിര്‍ബന്ധം പിടിക്കുന്നു.... ഭൂമിയിലാരും ഇങ്ങിനെയൊരു ബന്ധം സമ്മതിക്ക പോയിട്ട്, ആലോചിക്ക പോലുമില്ല..!!

അങ്ങിനെ രാജേഷും മിനിയും ഫോണ്‍ബന്ധം തകൃതിയായി തുടരുന്നതിനിടയില്‍,ഒരു ദിവസം മിനിയതാ രാജേഷിന്‍റെ വീട്ടില്‍ തനിച്ച് ഹാജരാവുന്നു....!!! അത്രയും ബേജാറില്‍ രാജേഷെന്നെ ഇതിനു മുമ്പ് വിളിച്ചിട്ടേയില്ല....“ചേട്ടായ്, അവളിങ്ങ് പോന്നു.. ഇനിയെന്താ ചെയ്യാ, എനിക്കാകെ പേടിയാവുന്നു....!!! ഞാനൊക്കെ വെറും കളിയെന്നാ വിചാരിച്ചേ... ഇപ്പൊ കളി കാര്യായിരിക്കുന്നല്ലോ..” അവന്‍ സംഭവം വിവരിച്ചു... ഇതോടെ അവന്‍റെ വീട്ടിലും വീര്‍പ്പുമുട്ടലായി,ബലൂണ്‍ കണക്കെ വീര്‍ത്ത് ഇപ്പം പൊട്ടുമെന്നവസ്ഥ...ഒരുവേള ഞാനെന്‍റെ അമ്മയെ ഓര്‍ത്തു...അമ്മയുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ഒന്നിനും വയ്യാതെ കിടക്കുന്ന എന്നെ സേവിക്കാനും, സ്നേഹിക്കാനുമായി വന്ന മിനിയെ പൂവിട്ട് പൂജിച്ചേനെ..! എനിക്ക് നാവിറങ്ങിയ പോലെ... ഫോണില്‍ വായാടിയായ മിനിയാണേല്‍ കടുത്ത മൌനവും.... എന്‍റെ തൊണ്ട വരളുന്നപോലെ,കടുത്തദാഹം... ഗത്യന്തരമില്ലാതെ ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളം ചോദിക്കും മുമ്പെ മിനി വെള്ളവുമായി റെഡി..!!! ഇതിന് സാക്ഷിയം വഹിച്ച അച്ചന്‍ സന്തോഷം കൊണ്ടോ സന്താപം കൊണ്ടോ അശ്രുക്കള്‍ പൊഴിക്കണത് കണ്ടു... മിനിയുടെ സഹായത്താല്‍ വെള്ളം മുഴുക്കെ കുടിച്ചു..... എന്‍റെ മനവും തനുവും തണുത്തു... ഹാ.. എന്തൊരാശ്വാസം... ജീവിതത്തിലാദ്യമായല്ലേ ഇങ്ങിനൊരനുഭവം.. ഞാന്‍ മിനിയെ കണ്‍കുളിര്‍ക്കെയൊന്ന് നോക്കി....കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് അച്ചന്‍ അടുത്തേക്ക് വന്നു.. “ഇനിയെന്തായാലും ഇത്രേമൊക്കെ കാര്യങ്ങളെത്തിയ നിലക്ക് ഞാനായിട്ട് എതിര് നില്‍ക്കുന്നില്ല...ഉള്ളത്പോലെ നമുക്ക് ഒരു കുടുംബമായി കഴിയാം...” ഇതും പറഞ്ഞ് അച്ചന്‍ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി ക്ഷണനേരം കൊണ്ട് രണ്ട് കപ്പ് കാപ്പിയുമായി വന്നു...! “മോളെ ഇത് അവനെ കുടിപ്പിക്ക്....നീയും കുടിക്ക്.... ഇവിടെ വെച്ചുണ്ടാക്കാനുള്ളത് അച്ചനിപ്പൊ അങ്ങാടീന്ന് വാങ്ങിവന്നേക്കാം..” തനിച്ചായപ്പൊ ഞങ്ങള്‍ക്കൊന്നും സംസാരിക്കാനാവുന്നില്ല, മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കിയിരിക്കെ മിനി തന്നെ മൌനം ഭഞ്ജിച്ചു,.. “ചേട്ടന്‍ പേടിച്ചു പോയോ...? “ഹേയ്, ഇല്ലന്നേ... അങ്ങിനൊന്നുമില്ലന്നെ... എന്നാലും മിനിയേ നീ എന്തിനാ ഇങ്ങിനെ ഒളിച്ചോടിപ്പോന്നേ.... കുറച്ചുകൂടി കാത്തിരിക്കാരുന്നില്ലേ..? ഒരാഴ്ചയോളം മിനി ആ വീട്ടില്‍ കഴിഞ്ഞു, വിവാഹം കഴിക്കാതെ തന്നെ..! ആ കൊച്ചുകുടുംബത്തിന് ഒരു താലിമാല സംഘടിപ്പിക്കല്‍ കഴിവിനപ്പുറമായിരുന്നല്ലോ...!! ആ പാവം അച്ചന്‍ ഒരാഴ്ചക്കകം ഓടിനടന്ന് അവസാനം തന്‍റെ മകന് വേണ്ടി അത് സംഘടിപ്പിക്കുക തന്നെ ചെയ്തു. കഴിഞ്ഞ മാര്‍ച്ച് 24 ന് വീട്ടിനടുത്ത ക്ഷേത്രത്തില്‍ വിവാഹം നടന്നു, രാജേഷിനേയും മിനിയേയും അച്ചന്‍ ഓട്ടോറിക്ഷയില്‍ കൊണ്ടുവന്നു... വരണമാല്യവുമായി പൂജാരി ഓട്ടോക്ക് സമീപമെത്തി, ഓട്ടോറിക്ഷയില്‍ വെച്ച് നടക്കുന്ന ആദ്യത്തെ കല്യാണമായിരിക്കമിത്..!!! അങ്ങിനെ രാജേഷ് 2010 മാര്ച്ച് 24 ന് ബുധനാഴ്ച മിനിയുടെ കഴുത്തില്‍ താലി ചാര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു.....
ഇത്രയും കുറിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലതാ രാജേഷിന്‍റെ ഫോണ്‍ വിളി...... “മിനിയുടെ ചോറും കറീമൊക്കെ, നല്ല ടേസ്റ്റാ.. ഹെന്തൊരു രുചിയാണെന്നോ...ചേട്ടാ, എനിക്കവള്‍ മതിയാവോളം ചോറ് വായില്‍ വെച്ച് തരും ...” അതെ രാജേഷിന്‍റെ ശബ്ദത്തില്‍ നിന്നെനിക്കു മനസ്സിലാവുന്നു അവന്‍ അനുഭവിക്കുന്ന സന്തോഷവും സംതൃപ്തിയും എത്രയാണെന്ന്.....!!!!!!

കൂട്ടരേ........ കാര്യങ്ങള്‍ നല്ല നിലയില്‍ മുന്നോട്ട് പോവാന്‍ നമുക്ക് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം... പക്ഷേ, ധീരമായ ഒരു തീരുമാനമെടുത്ത മിനിക്കും, രാജേഷിനും പല പ്രതിസന്ധികളും തരണം ചെയ്യേണ്ടതായുണ്ട്. പരമ ദരിദ്രരായ അവരുടെ ഒന്നാമത്തെ പ്രശ്നം സാമ്പത്തികം തന്നെയാണ്. ഈ കാര്യത്തില്‍ ചെറിയ സഹായം നല്‍കാന്‍ നമുക്കാവില്ലേ..? മിനിയോട് തയ്യല്‍ പഠനം പൂര്‍ത്തിയാക്കാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പ്രിയ ബ്ലോഗ് സുഹൃദ്സമൂഹമേ,..! ഈ നുറുങ്ങിനാല്‍ സാദ്ധ്യമാവുന്ന കൊച്ചു സഹായങ്ങള്‍ ചെയ്തു തുടങ്ങി അത് വളരെ ചെറിയ രീതിയില്‍ മാത്രം..... അണ്ണാറക്കണ്ണനും തന്നാലായത്... ബ്ലോഗുലകത്തിന്‍റെ സഹകരണം ആ “നവദമ്പദികള്‍ക്കായി” നിര്‍ലോഭം നല്‍കുമല്ലോ... പ്രതീക്ഷയോടെ

ഒരു നുറുങ്ങ്.

അക്കൌണ്ട് നമ്പര്‍ :

RAJESH.C,

SB A/C 13030100067968

FEDARAL BANK,

KIDANGOOR.

KOTTAYAM.

പ്ലീസ് വെയ്റ്റ്....

2010-03-18T09:53:00.000-07:00

രണ്ടു ചിത്രങ്ങള്‍

2010-03-01T03:55:00.000-08:00

കാട് നാടാവുന്നു

2010-02-22T17:41:00.000-08:00

ഞങ്ങളുടെ വഴി മുടക്കരുതേ....പ്ലീ.....സ് ....

വിരിയട്ടെ,പൂക്കള്‍...

2010-01-24T14:48:00.000-08:00

പൂക്കള്‍ വിരിയട്ടെ !

കായലും കരയുമില്ല...

2010-01-19T18:24:00.000-08:00

കളകളം..കായലോളങ്ങള്‍ പാടും....

പകല്‍ക്കിനാവനു.

2010-01-03T18:10:00.000-08:00

പകല്‍ക്കിനാവനു....

വരവേല്‍ക്കാം

2009-12-31T09:19:00.000-08:00

2010 നെ നമുക്ക് വര്‍വേല്‍ക്കാം...

മരക്കാഴ്ച്ച

2009-12-26T17:47:00.000-08:00

മരക്കാഴ്ച്ച

മധുമധുരം

2009-12-23T17:22:00.001-08:00

ഹായ്...എന്തൊരു മധുരം !

ക്രിസ്തമസ് ആശംസകള്‍

2009-12-19T04:13:00.000-08:00

ഒരു കിന്നാരം

2009-12-08T17:53:00.000-08:00

ഒരു കിന്നാരം...

എങ്ങോട്ടു ചാടും?

2009-12-04T18:29:00.000-08:00

അറഫാ ദിനം

2009-11-25T09:08:00.000-08:00

ഇസ്ലാമികലോകം ഇന്നു വിശുദ്ധമക്കയില്‍‘അറഫാ മൈതാനി’യില്‍

ഒത്തു ചേരുന്നു,അവര്‍ വിശുദ്ധിയുടെ ശുഭ്രവസ്ത്രമണിഞ്ഞു

ഒരേമന്ത്രവുമായി പരിപാവനമായ ഹജ്ജ് കര്‍മത്തിന്‍റെ

പാഥേയവുമായി ഇബ്രാഹീം പ്രവാചകന്‍റെ വിളിക്കുത്തരം

നല്‍കാന്‍ തയാറായി വന്നവരല്ലോ.അതെ,അവര്‍ ദൈവത്തിന്‍റെ

അനുഗ്രഹകടാക്ഷങ്ങള്‍ക്കായി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു...

അറഫാപ്രദേശത്തൊരുമിച്ചിരിക്കുന്ന ലക്ഷോപലക്ഷം തീര്‍ത്ഥാടകര്‍ക്ക്

ഐക്യദാര്‍ഡ്യം പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്,അവിടെ സന്നിഹിതരല്ലാത്ത

മുസ്ലിംസമൂഹമൊന്നാകെ ഇന്നത്തെ ദിവസം വ്രതമനുഷ്ഠിക്കുന്നു.

നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കു മുമ്പ് മുഹമ്മദ് നബി ഹജ്ജ് തീര്‍ത്ഥാടകരോട്

മൊഴിഞ്ഞ വിടവാങ്ങല്‍ പ്രഭാഷണം ഇവിടെ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു...

ജനങ്ങളേ,എന്‍റെ വാക്കുകള്‍ കേള്‍ക്കുവീന്‍.

ഇനിയൊരിക്കല്‍ ഇവിടെവെച്ച് നിങ്ങളുമായി

കാണാന്‍ കഴിയുമോ എന്നെനിക്കറിയില്ല.

ജനങ്ങളെ,നിങ്ങളുടെ രക്തവും ധനവും അഭിമാനവും

ദൈവവുമായി നിങ്ങള്‍ കണ്ടുമുട്ടുന്നനാള്‍ വരെ പവിത്രമാണു.

ഈ ദിവസവും ഈ മാസവും പവിത്രമായത്പോലെ.

തിര്‍ച്ചയായും നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ നാഥനെ സന്ധിക്കും.

അവന്‍ നിങ്ങളോട് നിങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തികളെക്കുറിച്ചു ചോദിക്കും.

ഈ സന്ദേശം ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് എത്തിച്ചുതന്നിരിക്കുന്നു.

ആരുടേയെങ്കിലും കൈവശം സൂക്ഷിപ്പുമുതലുകളുണ്ടെങ്കില്‍

അത് വിശ്വസിച്ചേല്പിച്ചവര്‍ക്ക് തിരിച്ച് നല്‍കുക.

പലിശ ഇന്നുമുതല്‍ റദ്ദ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

പക്ഷെ,മൂലധനം നിങ്ങള്‍ക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതാണു.

നിങ്ങള്‍ അക്രമം ചെയ്യരുത്,നിങ്ങളെ ആരും അക്രമിക്കയുമില്ല.

പലിശ പാടില്ലെന്ന് ദൈവം ആജ്ഞാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

അബ്ബാസ് ഇബ്നു അബ്ദില്‍മുത്തലിബിനു കിട്ടാനുള്ള

എല്ലാ പലിശയും ഇതോടെ അസാധുവായിരിക്കുന്നു.

അവിവേകകാലത്തെ കുടിപ്പകകളെല്ലാം ഈദിവസത്തോട് കൂടി

ദുര്‍ബലമായിരിക്കുന്നു.ഇബ്നു റബീഅയുടെ വധത്തിനു

പ്രതികാരം ചെയ്യാനുള്ള ബന്ധുക്കളുടെ കുടിപ്പകാവകാശമാണു

ഇതില്‍ ആദ്യമായി ഞാന്‍ റദ്ദ് ചെയ്യുന്നതു.ഇബ്നുറബീഅയെ

ഹുദൈല്‍ ഗോത്രക്കാര്‍ കൊന്നുകള്‍ഞ്ഞിരുന്നുവല്ലോ.

ജനങ്ങളേ,ഈ പുണ്യഭൂമിയില്‍ വെച്ചു പിശാച് ഇനി

ആരാധിക്കപ്പെടുകയില്ല.അതിനാല്‍ അവന്‍ നിരാശനാണു.

എന്നാല്‍ ചെറിയ കാര്യങ്ങളില്‍ നിങ്ങള്‍ അവനെ

അനുസരിക്കയാണെങ്കില്‍,അവന്‍ സംതൃപ്തനായിരിക്കും.

അതിനാല്‍ ജാഗ്രത പാലിക്കുക !

ജനങ്ങളെ,നിങ്ങളുടെ പത്നിമാരില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ചില

അവകാശങ്ങളുണ്ട്;അതുപോലെ അവര്‍ക്ക് നിങ്ങളിലും.

സ്ത്രീകളോട് നിങ്ങള്‍ ദയാവായ്പോടെ പെരുമാറുക.

അവര്‍ നിങ്ങളുടെ ആശ്രിതരും പങ്കാളികളുമാണു.

അല്ലാഹു നിങ്ങളെ ഏല്പിച്ച അനാമത്താകുന്നു അവര്‍!

ജനങ്ങളേ,എന്‍റെ വാക്കുകള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു കേള്‍ക്കുക.

സ്പഷ്ടമായ രണ്ട് രേഖകള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് തന്ന് കൊണ്ടാണു

ഞാന്‍ പോകുന്നത്;അതു മുറുകെപ്പിടിക്കുന്ന കാലത്തോളം

നിങ്ങള്‍ വഴിപിഴക്കുകയില്ല തന്നെ.ദൈവത്തിന്‍റെ വേദവും

അവന്‍റെ ദൂതന്‍റെ ചര്യയുമാണതു.

ജനങ്ങളെ, ഞാന്‍ പറയുന്നതു കേള്‍ക്കുവീന്‍.

നിങ്ങളെല്ലാം സഹോദരന്മാരാകുന്നു.

നിങ്ങളെല്ലാം സമന്മാരുമാകുന്നു.

പൊതുവായ ഒരു സാഹോദര്യത്തിലെ അംഗങ്ങളാണു

നിങ്ങളെല്ലാം.ഒരാള്‍ ഇഷ്ടപ്പെട്ട് തരുന്നതൊഴികെ

അവനില്‍നിന്നു മറ്റെന്തെങ്കിലും എടുക്കുന്നതു

നിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു.നിങ്ങള്‍ അന്യരുടെ

അവകാശങ്ങളില്‍ കൈവെക്കരുതു.

ജനങ്ങളേ,നിങ്ങളുടെ ദൈവം ഒന്ന്,

നിങ്ങളുടെ പിതാവ് ഒന്ന്,

നിങ്ങളെല്ലാം ആദമില്‍നിന്നാണുണ്ടായതു,

ആദം മണ്ണില്‍ നിന്നും.കൂടുതല്‍

ദൈവഭക്തിയുള്ളവന്‍ കൂടുതല്‍ ശ്രേഷ്ടന്‍.

അറബിക്കു അനറബിയെക്കാളൊ,

അനറബിക്കു അറബിയേക്കാളോ മഹത്വമൊന്നുമില്ല!

ഇലപ്പച്ച

2009-11-24T15:05:00.000-08:00

എന്തൊരു പച്ച !

ഒരു തുടക്കം

2009-11-15T04:20:00.000-08:00

ഒരു പാടു നാളുകളായി എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചെയ്യണമെന്നു തോന്നും,കുറെ ശ്രമിക്കും..പിന്നെ നീട്ടിവെക്കും.

കിടന്നുകൊണ്ട് കീബോര്‍ഡ് ഉപയോഗിക്കുന്നതിലും അനായാസേന ,മൌസ് കൊണ്ട് ചിത്രങ്ങള്‍

വരക്കാന്‍ കഴിയുന്നുണ്ട്.തല്‍ക്കാലം നിറങ്ങളെ കൂട്ട് പിടിക്കുന്നു,വര്‍ണങ്ങള്‍ വേദനകളെ അകറ്റുമെന്ന്

എവിടെയോ മുമ്പ് വായിച്ചതോര്‍ക്കുന്നു.ബ്ലൊഗ് സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കായി ഞാന്‍ ഈ ഒരു ‘തുടക്കം’പോസ്റ്റട്ടെ!

വേദ വാക്യം.

2009-10-29T19:14:00.000-07:00

ആതിഥ്യമരുളൂ

2009-06-20T21:54:00.000-07:00

ഞാന്‍ ഒരു പുതിയ ബ്ലോഗറാണു കേട്ടോ !ഒന്നെന്നെ ചെറിയ പരിചയപ്പെടലിനനുവദിക്കുമോ ?കിടന്ന് കൊണ്ടാണു ഞാനീ ചെറിയൊരു കുറിപ്പു റ്റൈപ്പു ചെയ്യുന്നതു.ആരെങ്കിലുമൊക്കെ സഹോദരീ/സഹോദരന്മാര്‍ ഒരു തിരുത്ത് തന്നു ഒന്നെന്നെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചാല്‍എന്നിലെ ബ്ലോഗറ് ചിലപ്പോള്‍ ഒരു ബിഗ്ബ്ലോഗറായിത്തീറ്ന്നേക്കാം...ഇനി ഞാനെന്നെയൊന്നു പോസ്റ്റ്മാര്‍ട്ടം ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിക്കട്ടെയൊ? ഇയാളൊരു പാവം കണ്ണൂര്ക്കാരാനാണു,2006 ഫിബ്റുവരി 26നു കാലത്തെ 7.50നു എന്‍റെ വീട്ടിലെടെറസ്സില്‍നിന്നും മെല്ലെ വീണു ഒന്നും പറ്റിയില്ല .....! പക്ഷെ എന്‍റെ നട്ടെല്ലു പണി പറ്റിച്ചു...,അന്നുതൊട്ടു കിടപ്പിലായ എനിക്കിപ്പോള്‍ ലഭിച്ച പുരോഗതി പരുത്തിക്കിടക്കയില്‍നിന്നും കാറ്റ്കിടക്കയിലേക്കു മാറി എന്നതാണു.. പക്ഷെ,എന്നേക്കാള് വിഷമവും അസ്വസ്തതകളും പേറുന്ന ഒരു പാട് സ്പൈനല്‍ ഇഞ്ജുറി രോഗികളാണ് എന്‍റെ കൂട്ട് കാര്‍.....അവരുടെ കഷ്ടപ്പാടുകള്‍....അതാണിപ്പോള്‍ ഈയുള്ളവനെ അസ്വസ്ത്തനാക്കുന്നത്.ഇന്നലെ 120 കിലൊമീറ്റര്‍ യാത്രക്കിടയില്‍ ഒരു സഹോദരിയടക്കം മൂന്ന് വള്രെ അവശരായ വളരെ പാവപ്പെട്ടവരില്‍ പാവങ്ങളായ നട്ടെല്ല് തളര്‍ന്ന്,തകര്‍ന്ന് കിടന്ന് എന്നാല്‍ വേദന മാത്രംഭക്ഷണമാക്കുന്നവരെ കണ്ടുമുട്ടി.....അഹോ...എന്‍റീശ്വരാ..........ഇവരെയൊക്കെ നമുക്കൊന്ന് ചെറിയ തോതിലെങ്കിലും,അതെ നിങ്ങളുടെ കുറച്ചു സമയമെങ്കിലും നല്‍കി ഒന്ന് ആശ്വസം പകരാമോ....നിങ്ങളൊക്കെ നട്ടെല്ലുള്ള നല്ല സഹോദരങ്ങളല്ലേ....... പ്ലീ......സ്...